Two weeks left

Hallo iedereen in het koude Nederland,

Ik kan elk verhaal wel beginnen met ‘het is alweer een tijdje geleden'. Nu alweer sinds het begin van Mei. Ik heb nog maar een paar weken te gaan en ik wil zo min mogelijk aan Nederland denken, om zoveel mogelijk van mijn laatste dagen hier te genieten. Met mijn hoofd in Nederland en de rest hier gaat dat niet lukken. Vandaar dat het allemaal zo lang duurt.

Ten eerste wil ik jullie heel graag jaloers maken, het is hier al een paar weken in de 30 graden, en dan niet een slappe 31, nee, het stijgt hier naar een 36 of zelfs 38 graden. Nou zullen jullie vast kwijlend achter de computer zitten, met de gedachte dat ik lekker de hele dag lig te zonnen in het zwembad. Maar ik zal jullie iets beter laten voelen. De temperatuur geeft nog niet aan hoe warm het voelt, en dat is het probleem. 35 graden is prima te doen, maar als je daar een gevoelstemperatuur van boven de 40 graden bij krijgt is het toch een ander verhaal. Ik lig nog steeds wel in het zwembad, maar zeker niet de hele dag. En lekker even buiten zitten in het zonnetje, gebeurt ook nauwelijks. Het is veel te warm! Dat verontrust de mensen hier ook. Het is nog vroeg in de zomer, en nu al zo warm. Dat is meestal een teken voor een niet zo goed orkaan seizoen. Ik had ook al op nu.nl gelezen dat het voor het eerst sinds 1856 was, dat er als twee tropische stormen (begin van een orkaan) waren geweest vóór 1 Juli. Gelukkig hebben wij daar hier nog niks van meegemaakt. Ik heb ook nog de eer dat mijn naam op de lijst staat van de namen voor de orkanen in 2012. Ben benieuwd wat orkaan Nadine gaat doen!

Dus we gaan nu weer even een stapje terug in het verleden, naar begin mei. Ergens rond die tijd, in de laatste week van school, waren er allemaal ceremonies op school, zoals een voor alle sporters, een voor de awards, en een voor alle juniors die toen seniors zijn geworden: de ring ceremony.
Eerst die voor de sporters, het hele softball team kreeg een soort houten bordje met je naam, jaar en alles erop. Leuk dat we dat hebben gekregen natuurlijk, weer een aandenken. En daarbij hadden Michelle en ik de week daarvoor allebei een ‘jacket' gekregen van het team, als afscheid. Zo'n jas is hier een ‘big deal', want die krijg je alleen als je een sport hebt gedaan, voor een paar jaar volgensmij, en dan een senior bent.
Daarna de awards ceremony, daar kreeg je een uitnodiging voor als je een award zou krijgen. Wat betekend dat je bijvoorbeeld allemaal A's en B's hebt gemaakt het hele jaar, of meegedaan hebt aan een wedstrijd of iets dergelijks. Ik had geen idee waarvoor ik nou weer iets zou krijgen, want ik heb nauwelijks iets uitgevoerd op school dit jaar. We hebben daar iets van 2 uur zitten wachten voordat ik eindelijk aan de beurt kwam, ik dacht eerst dat ze misschien een foutje hadden gemaakt. Maar nee, daar zeiden ze mijn naam ‘Nadine Verrrbuukum'. Een award voor art, mijn docent voor Art (tekenen en schilderen enzo) had mij uitgekozen van al haar Art I klassen om een award te krijgen! Toch nog wat bereikt hier in Saint Martinville!
Een paar dagen daarna was de Ring Ceremony. Alle juniors krijgen daar hun ‘senior ring', en zijn dan echt een senior. Ik was natuurlijk ook junior en mijn cijfers waren goed, dus ook ik was gepromoveerd naar Senior. De ring die ik met kerst had gekregen, werd toen dus officieel mijn senior ring.

Voor onze (Amanda's en mijn) verjaardagen zijn we het weekend na mijn verjaardag een dagje naar New Orleans geweest. Vroeg opstaan en na 2 uur rijden waren we er. Toen ik uit de auto stapte waren we eigenlijk al midden in de stad, wat was dat weer een fijn gevoel! Eindelijk, de stad! En geen stad waar je een grote parkeerplaats hebt om de halve kilometer en dan een paar winkels, nee, gewoon straten en winkels langs de kant! Ik was al helemaal enthousiast terwijl ik nog niks had gezien. Eerst hebben bij het Hard Rock Café geluncht en daarna zijn we naar het aquarium geweest. Daarna gingen we naar Jackson Square gegaan. Dat is een groot soort van plein, rondom een rechthoekig park. Dat is allemaal voor de Saint Louis Cathedral, een grote witte kerk. Wat beroemd is aan Jackson Square is dat daar allemaal lokale artiesten hun werk daar tentoon stellen. Sommige schilderijen vond ik toch echt veel te mooi om op straat te laten zien! Tegenover de ingang van de kerk was de straat/plein iets breder, en daar zaten allemaal van die waarzeggers op een rijtje om iedereens toekomst te voorspellen.
Nadat we daar een tijdje hadden rondgelopen zijn we gaan eten bij het beroemde Café du Monde, ze verkopen daar alleen beignets (een soort van platte oliebol). En daar waren ze natuurlijk het lekkerst. De rij om een tafeltje te bemachtigen is meestal meters en meters lang, maar net toen wij aan kwamen lopen was er geen rij, heel fijn! Café du Monde is al meer dan honderd jaar, elke dag van de week, 24 uur per dag, geopend. En ook leuk om te weten, de prijzen zijn altijd het zelfde gebleven.
Daarna zijn we in paard en wagen door het French Quarter gereden, dat is het oudste gedeelte van New Orleans. Heel mooi allemaal, van de grote huizen met op iedere verdieping een lang balkon. Toen zijn we ook nog even door Bourbon Street gelopen. Dat is één straat, met alleen maar kroegen. De straat wordt zelfs afgezet na een uur of 4, zodat niemand overreden wordt.
Ik vond het wel bijzonder dat ik daar in New Orleans was, wat 7 jaar geleden nog zoveel in het nieuws was door de orkaan. Daarvan heb ik trouwens niks gezien, omdat het gedeelte waar wij waren niet echt veel schade heeft opgelopen. Je kan wel een hele tour maken langs alle gebieden die getroffen zijn.

Nu springen we over naar Juni. Amanda's opa en oma hebben een grote tuin waar ze allerlei dingen groeien, zoals maïs. Dat was klaar om te plukken, dus daar hebben we twee dagen mee geholpen. Dat had ik natuurlijk nog nooit gedaan, maar het was op zich wel leuk.

Ik had ook nog wat dingen op internet besteld, via een winkel met Nederlandse dingen, in Amerika. Onder andere een poffertjes pan. Waar ik gelijk gebruik van heb gemaakt toen het bezorgd werd. Gelukkig vond iedereen hier dat ook lekker. Dus ze kunnen nu als ik weg ben Nederlandse pannenkoeken maken, poffertjes, stamppot andijvie, en hutspot. En dan mag ik hopelijk weer een broodje filet americain en een broodje kroket eten.

Twee weken geleden zijn we naar Oak Alley Plantation geweest. Zoals de naam al zegt is dat een plantage, uit 1837-39. Wat zo beroemd is aan deze plantage, tussen Baton Rouge en New Orleans, zijn de 28 eiken bomen voor het huis. Die zijn meer dan 300 jaar oud, ouder dan de Verenigde Staten zelf dus. Dat was ontzettend mooi om te zien!

Natuurlijk heb ik wel een klein beetje nagedacht over wat ik ga doen als ik terug kom in Nederland, los van dat broodje kroket. Ik heb een paar weken geleden besloten dat ik Human Resource Management ga studeren in Groningen. Daar heb ik heel veel zin in dus dat maakt het een beetje makkelijker om alles hier achter te laten.

Ik hoop dat jullie dit weer leuk vonden om te lezen, en laat een reactie achter!
Tot over 2 weken!

Ps: Ik heb ook nog een map gemaakt met foto's van mijn school, zodat jullie er ook een beeld bij hebben voor waar ik dit jaar op school heb gezeten!

“A ship is safe in the harbor, but that’s not what ships are built for.”

Lieve allemaal,

Het is alweer een tijdje geleden, maar bekijk het zo: hoe langer ik wacht, hoe meer ik te vertellen heb.

Dus ik ga helemaal terug naar maart, toen ben ik namelijk naar een klein eilandje hier in de buurt geweest, Avery Island. Op dat eiland staat de Tabasco fabriek (ik hoop dat iedereen weet wat tabasco is.. Zo niet, kijk hier http://www.tabasco.com/). Het bijzondere aan deze fabriek is dat dit de enige fabriek is waar tabasco wordt geproduceerd, vlakbij waar ik woon dus! Nou verwacht je een ontzettend groot gebouw, maar nee, groter dan een middelbare school gebouw was het zeker niet. Alle tabasco, voor over de hele wereld, wordt daar in de molens gemalen en in flesjes gestopt. Het enige wat ze aan anderen overlaten is het groeien van de pepers, omdat ze die hier niet het hele jaar door kunnen groeien. Daarom sturen ze de zaadjes naar Zuid Amerika, en als de pepers volgroeid zijn, worden ze weer teruggevlogen naar Avery Island.
Het hele terrein rond de fabriek is een tuin/park. Heel veel oude bomen en meren, met kleine alligators erin. Helaas was het noodweer nadat we tien minuten daar hadden rondgereden.

Een stapje verder, april. Nou heb ik al best vaak Nederlandse dingen gekookt en gebakken, zoals appeltaart, stamppot andijvie, hutspot, etc. Maar toch miste ik iets, erwtensoep! Natuurlijk heb ik eerst foto's van erwtensoep aan mijn gastgezin laten zien, en dat vonden ze er op zijn zachtst gezegd niet echt lekker uit zien. Toch heb ik ze ervan kunnen overtuigen dat het echt lekker is, dus hebben we spliterwten gekocht. Ik had zelf nog nooit erwtensoep gemaakt, maar met een beetje hulp van het internet ben ik eruit gekomen, en ik moet zeggen, het was echt lekker! Niet iedereen vond het lekker, maar over het algemeen viel het in de smaak.
Nog iets verder in april was het Pasen. Natuurlijk hebben we eieren geschilderd en die verstopt voor de kleine kinderen in de familie. Hier verstoppen ze niet alleen echte eieren, maar ook plastic eieren, waar dan de volwassenen hun kleingeld in stoppen. En het is hier niet zo als in Nederland met Pasen, waar iedereen eigenlijk alleen maar blij is omdat we vrij zijn. Nee hier is het echt iets groots, familie wordt bezocht en kinderen krijgen een paasmandje met snoep en kleine kadootjes erin.
Wat ze hier dan weer niet doen, is een paasontbijt, dus dat heb ik voorgesteld om te doen. Het werd een Dutch-American Easter breakfast, met Gouda kaas, beschuit, en eggs and bacon.
Nog een klein beetje verder in April zijn Amanda en ik naar een festival hier in de buurt geweest, het hot sauce festival. Niks groots, maar toch leuk om te zien. Er was een zydeco band, zydeco is het soort muziek wat hier vandaan komt, veel mensen noemen het ook cajun muziek, maar volgensmij is dat toch weer een beetje anders. En het is niet te vergelijken met country. Als er zydeco wordt gespeeld, wordt er ook zydeco gedanst, en dat was, heel apart. Ik heb er een paar video's van gemaakt, die heb ik net geprobeerd om op mn blog te zetten maar dat lukt me niet. Als je wil kan je het opzoeken op youtube. Kijk als je wil hier naar http://www.youtube.com/watch?v=-Hx9AgSWywg dit is ook de zydeco muziek en dus het dansen. En deze http://www.youtube.com/watch?v=8vncNPfLRFo&feature=related, op die andere kan je de muziek wat beter horen, bij deze dansen ze wat beter dacht ik. Dat is ook opgenomen in een stadje hier vlak bij, Breaux Bridge, waar ze ieder jaar het Crawfish Festival doen. Ze dansen op een vloer met zand en meestal met hun cowboylaarzen aan, want dan kunnen ze glijden over de vloer. Let op het voetenwerk!
Ook Ali's verjaardag was in april, ze werd 11 en heeft onder andere een fiets gekregen. Jaja, ze hebben hier wel fietsen, maar ze fietsen alleen in de tuin.

En toen was het maart, Brennen, zijn oom, en ik gingen vissen. Ik had nog nooit gevist dus vond het allemaal hartstikke leuk. Natuurlijk met een bootje ergens heen gevaren. Op de foto's kan je huizen aan het water zien, of nouja huizen, meer afgedankte houten hutten ofzo. Dat noemen ze hier een ‘camp'. Veel mensen hier hebben een camp ergens aan het water, waar ze in de weekenden heen gaan om te vissen of om gewoon even het huis uit te zijn. Verder over het vissen, na een tijdje mijn hengel in het water te hebben gehouden, had ik toch zeker een vis aan mijn lijn hangen! Helemaal enthousiast, haalde ik dus mijn eerste vis ooit gevangen naar boven. Klein, maar groot genoeg om trots op te zijn dacht ik zo! Daarna ging het allemaal heel snel, ik heb in totaal 12 vissen gevangen, en daarbij zat de grootste van de dag. Ze waren niet allemaal groot genoeg om mee naar huis te nemen, maar we hadden in totaal toch zo'n 16 vissen om te frituren. Eenmaal thuis heeft Brennen de hoofden eraf gehakt en ze buiten gefrituurd. Heerlijk! Op de foto's kan je zien dat ik eerst de vis in mn hand heb nadat ik m had gevangen, daarna ligt ie op het aanrecht, en daarna met een lekker knapperig randje op mijn bord.

Dan nu, 28 april had ik prom! Weetjewel, als iedereen in een lange jurk gaat of in pak. Ze hadden ergens een grote zaal afgehuurd, waar we met een partybus heen gingen. Iedereen zag er heel mooi uit, toch wel grappig om dat te zien, want in Nederland zou zoiets nooit gebeuren. Ik had de middag ervoor nog een spraytan gedaan, zodat ik er iets minder wit uitzag, en ik was naar de kapper geweest om mn haar te doen. Een leuke jurk had ik ook nog kunnen vinden, na goed zoeken, want ja, als je hier een prom dress zoekt kom je al snel uit op iets groots en met glitters. Dat wilde ik niet, want ik hou niet zo van al dat gedoe, ik wilde gewoon een simpele jurk, maar toch een klein beetje iets speciaals. Wij naar een jurken winkel gegaan, en ik ben geëindigd in de bruidsmeisjes afdeling! De jurken die ze daar hadden hangen vond ik helemaal perfect. De avond was dus erg geslaagd en ben heel blij dat ik dat mee heb gemaakt!

Vorige week was er ook nog iets leuks op school, wat nou niet te vaak voorkomt. Dat was Powder Puff. Dat betekend dat de meisjes football gaan spelen, en de jongens gaan cheerleaden. Daar had ik me voor ingeschreven, 1 keer naar de training gegaan, en donderdag was de game. Het spel was met vlaggetjes die je eraf moest trekken, want we mochten niemand tackelen of omgooien, wat wel jammer was. Het waren de seniors en de freshman, tegen de juniors en de sophomores. Helaas hebben wij (de juniors en de sophomores) verloren, maar vond het wel leuk om mee te doen! Is toch een keer wat anders dan paardrijden en softball..

Ik heb dit geschreven aan de hand van al mijn foto's, dus als het goed is kan je overal een foto bij vinden!

Oja, ik heb ook mijn terugvlucht geboekt, die staat nu op 12 juli. Ik kom op vrijdag 13 juli om 9:30 AM weer aan op Schiphol. Nog twee en een halve maand te gaan, heb geduld!
En nog een leuk weetje, ik heb mezelf gisteren gewogen, en geloof het of niet, ik ben 4 kilo (eigenlijk 5 kilo) lichter dan toen ik uit Nederland wegging. Eerst dacht ik dat er iets mis was met de weegschaal, ben toen naar ‘oma' gegaan en ben daar op de weegschaal gaan staan, en ja hoor, precies hetzelfde! Ik snap ook niet hoe het kan, als je naar me kijkt ziet het eruit alsof ik aangekomen ben, maargoed, ik ben blij!

Ik hoop dat jullie allemaal een leuke Koninginnedag en Bevrijdingsdag hebben gehad! Dat haal ik volgend jaar weer in!

Ik mis jullie!

PS: laat een reactie achter!

Cruise naar Mexico en meer

Zoals jullie weten ben ik vorige week op een cruise naar Mexico geweest. Het was in één woord geweldig! Alleen een week op het schip zou ik al prima hebben gevonden, maar dan gingen we ook nog naar Mexico! Maandag gingen we vroeg in de ochtend op weg naar New Orleans, waar de boot op ons lag te wachten. Daar aangekomen moesten wij nog even wachten en mochten we dan na een uurtje op het schip. Binnengekomen vond ik alleen de hal al prachtig. Toen na nog even wachten konden we naar onze kamer, wat ontzettend meeviel, ik kon zelfs anderhalve stap zetten in de badkamer dus dat was heel wat! Om 4 uur sochtends vertrok de boot, om vervolgens 8 uur te varen op de Mississippi, en daarna verder in de Golf van Mexico. Toen we dus de volgende morgen wakker werden was het al heel wat warmer en konden we een beetje rond gaan kijken op de boot. Ontzettend groot natuurlijk, maar dit was nog maar een klein cruiseship heb ik me laten vertellen. We hadden een zwembad met glijbaan, 4 jaccuzies, een midgetgolfbaan, hardloopbaan, fitness, sauna's, een theater, een grill/wok, buffet, 2 grote eetzalen, pizzabar, winkels, barretjes, een casino, en nog veel meer. Even het hele schip leren kennen lukte dus niet de eerste dag, en zelfs de laatste dagen zaten we nog uit te zoeken hoe we nou naar de eetzaal moesten komen.
Dinsdag hebben we de hele dag op de Golf van Mexico gevaren. Heel veel tijd om te eten dus, wat we ook hebben gedaan, aangezien dat dat allemaal gratis was (of bij de prijs inbegrepen). Het eten was ontzettend lekker en daar hebben we dus ook veelvuldig gebruik van gemaakt. Zoals je op de foto's kan zien heb ik voor dinsdagochtend een ontbijt besteld door roomservice. Ik had zowat alles op het kaartje aangekruist dus dat was nogal veel. De rest van de dag hebben we lekker aan het zwembad gelegen en van de vakantie genoten. Meestal waren er s avonds ook shows op verschillende plekken op het schip, zoals spelshows, bingo en dansshows, dat hebben we ook een paar keer gedaan.

Woensdagochtend kwamen we aan in Progreso, een eilandje aan de noordkant van Yucatan, Mexico. We hadden besloten om daar een excursie te gaan doen. De excursie was: Mayan ruins and beach breack. Toen we het schip afliepen waren er wat toeristische winkeltjes, wat ontzettend geamerikaniseerd was. Je kon zien dat het niet echt Mexico was. We gingen met een bus naar de ruines, wat ik heel leuk vond om te zien. Het was een groot veld met allemaal oude ruines. Op een foto zie je een soort van toren aan het eind van een lange weg. Die hebben de Maya mensen gebruikt om te weten wanneer het lente en herfst werd. Op 21 maart schijnt de zon precies door het grootste ‘raam' aan de bovenkant en als het herfst wordt schijnt die precies door de twee kleinere ramen. Die grote blokken steen met uitsteeksels erop gebruikten ze volgensmij als kalender, met de zon en de schaduw. Dan heb je nog die grote piramide met een trap aan de voorkant. Daar heb ik een keer een film over gezien op school. Wat ze deden was niet heel erg fijn om in te denken, ze haalden blauw geverfde mensen naar boven op de piramide, hakte het hoofd eraf en rukte het hart uit hun lichaam. Daarna gooiden ze het hoofd van de trap naar de mensen die beneden stonden, die vingen het en speelden er dan spelletjes mee. Er was ook een soort van meertje, wat heel mooi was. De ene kant van het meer was ondiep, en de andere kant was misschien wel 500 meter diep. Het water was heel helder en blauw, zoals je ook op de foto's kan zien. Toen we daar klaar waren gingen we weer met de bus naar het strand, heerlijk warm en ik was ook een beetje verbrand. Vervolgens nog even gewinkeld en toen vertrok het schip om 4 uur.
De volgende ochtend waren we alweer in Cozumel, het grootste eiland van Mexico, aan de zuidkant van Yucatan, in de Caribbean. Het water was dus nog mooier dan de dag ervoor en het was nog warmer, heel fijn dus. Die dag hebben we aan winkelen besteed, we hebben een taxi geregeld en we zijn iets verder weg van de haven gegaan, zodat het toch iets meer Mexico was. En, zoals je weer op de foto's kan zien, was het dat ook, de straten waren oud en de bedrading hadden ze ook mooi opgehangen. De hele sfeer deed me een beetje aan Tunesië denken.
Ik heb op beide eilanden veel T-shirts gekocht, in totaal 10, want dat dragen zie hier heel veel en ik vind het eigenlijk ook wel heel comfortabel zitten. Wat dat betreft ben ik erg veranderd; als ik thuis kom van school doe ik een trainingsbroek aan, die ik meestal toch al aan heb door softbal, en pak ik een willekeurig T-shirt uit m'n kast. En dat is hetzelfde in de weekenden, alhoewel ik dan soms de trainingsbroek omruil voor een normale broek. Het is dus niet meer elke dag eerst een half uur bekijken wat ik aan ga doen en dan vervolgens de hele dag met leuke kleren en hakken rondlopen. Dat heb ik omgeruild met comfortabel. Maar soms mis ik m'n leuke kleren wel, en ik vond het dan ook heel erg leuk dat we op de cruise een avond hadden waar we allemaal opgedost moesten verschijnen.
In de weken voor de cruise zijn we o.a. nog naar een Mardi Gras parade gegaan, wat heel koud, maar heel leuk was. Het is een soort van carnavalsoptocht maar de wagens zijn niet zo mooi. Er staan veel mensen op de wagens die beads (grote kralen kettingen) en knuffels en vanalles naar de toeschouwers gooien. De kleuren van Mardi Gras zijn groen, paars en geel/goud, en veel mensen zijn daarin verkleed, en zoals je kan zien op een foto had ik ook een mooie pruik op!
De vrijdag voor we op de cruise gingen, gingen we naar vrienden om ‘boiled crawfish' te eten. Ik had het nog nooit ‘boiled' gegeten, maar dat viel erg in de smaakt. Het was niks netjes eten ofzo, gewoon buiten een grote tafel met kranten erop, de crawfish erop en wat aardappels en uien. En dan maar eten, met je handen natuurlijk, waar ik nu wel aan gewend ben. Eerst vroeg ik nog altijd om een vork én een mes, wat ik nu soms ook nog wel doe, maar ik vind het ook prima om alleen met een vork te eten, wat hier heel normaal is.
Nou, volgensmij was dat het wel weer. Ik heb er 2 dagen over gedaan om dit verhaal te schrijven dus ik hoop dat jullie het leuk vonden!

Daar ben ik weer!

Hallo lieve mensen,

Ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik weer een nieuw verhaal moet beginnen, want er is niet zoveel bijzonders gebeurt hier in het, vergeleken met Nederland, o zo warme Louisiana. Allereerst wil ik Alfons bedanken voor de lange email! En ik zal een paar van zijn vragen hier beantwoorden, want ik dacht zo dat dat voor iedereen interessant is. Bijvoorbeeld over de 'swaps', het moerras gebied hier in zuid Louisiana. Het lijkt me daar heel bijzonder, maar ben er nog niet geweest. Mensen wonen daar echt in het moerras, of boven het water in een huis met paaltjes. De tv staat aan en toevallig speelt nu: Swamp people. Het gaat, zoals de naam al zegt, over mensen die in of in de omgeving van de swamp leven, en op alligators jagen. Misschien is er wel iets over te vinden op youtube, en als je dat kan vinden moet je dat echt even kijken! Ik vind de show helemaal leuk, die mensen zijn echt een appart volk, met een paar tanden eruit en elke dag hetzelfde shirt aan, droge humor en ze praten op een manier die ik, toen ik hier net was, nog niet echt kon verstaan. En ja, het is natuurlijk ook wel appart om iets te zien wat wij in Nederland niet kennen, jagen op alligators, misschien dan wel zielig maar ook weer mooi om te zien! Zo'n groot beest en dan boem, kogel in het hoofd, in het bootje, en weer door naar de volgende uitgezette val. Ik ga is kijken of ze ergens een dvd hebben van Swamp People, dan kan ik t ook gezellig in Nederland kijken, lijkt me leuk!

Nog iets waar Alfons het over had, was politiek. Jaja, ik vond dat nooit zo interessant, maar nu ik hier ben, is het toch wel heel echt. Alles wat we altijd zien in Nederland op tv, maak ik hier nu mee, met mensen die erover praten, op wie ze gaan stemmen, en meningen die je niet krijgt in het kikkerlandje. Om zijn vraag te beantwoorden: nee, mijn gastgezin stemt niet op Obama. Volgensmij hadden ze een hartverzakking toen hij president werd. Ze hebben me uitgelegd dat ze hier in het zuiden heel hard werken voor hun geld, en dat natuurlijk ook beschouwen als 'hun' geld, wat normaal is. Ze vinden de ideeën van Obama dan ook niet goed, hij vindt dat iedereen meer tax moet betalen voor de mensen die (in de ogen van de mensen in het zuiden) niet werken voor hun geld en alleen maar op hun luie reet zitten. Dat is één ding, en er zijn meerdere dingen die Obama leuk vind, en de mensen hier niet. Ik kan er niet zoveel opnoemen, want ik vind het allemaal nog een beetje lastig om te begrijpen, maar ik vraag er veel over dus dat gaat steeds beter. Dus wie ook de kandidaat van de Republikeinen wordt, daar stemmen ze op. Vorige week heeft de beste mama mij uitgelegd hoe dat in Nederland zit, dat iedereen moet werken. Hier hebben ze dat niet, waardoor er dus heel veel mensen zijn die niet of nauwelijks werken, waarvoor anderen dus moeten betalen doormiddel van tax. Ook over het gezondheidszorg systeem zeggen ze dat je maar moet werken om dat te krijgen, en dat begrijp ik ook wel weer.

Nou, dan even over wat ik zoal heb beleefd hier. Laten we eerst beginnen met school, het nieuwe semester is een paar weken geleden begonnen en heb dan ook eindelijk andere klassen. Eerste block is Art, wat ik redelijk leuk vind, even wat anders dan alleen maar in de boeken kijken. Tweede block is Biology, dat is dan weer niet zo leuk, want ik snap er geen bal van. Ik herken wel dingen die ik heb gehad in de 1e en 2e, maar nadat de docent dat heeft laten zien, zegt ze: nou dit is dus echt iets wat jullie al heel goed weten want dat hebben jullie al in groep 7 gehad. Leuk, zit ik daar, met een nietssnappende brein. Wat ook fijn is, is dat we nu net zijn begonnen met myose en mitose en al dat soort dingen, en als ik toch even goed nadenk, was dat juist de reden dat ik gestopt ben met biologie. Allemaal heel leuk dus. Derde block is Advanced Math, wat ik eigenlijk leuk vind! Eindelijk weer een precies vak, dat ik snap. Het klinkt misschien raar uit mijn mond, omdat ik altijd problemen met wiskunde heb gehad, maar ik meen het, ik vind het zelfs nog leuk om huiswerk daarvoor te maken. Vierde block is US history, wat ook nog wel te doen is, alhoewel lijkt die les het langste te duren van alles. Alles is nieuw, omdat wij in Nederland het eigenlijk nooit hebben over geschiedenis die alleen in Amerika is gebeurt, zoals de Civil War.

Na school heb ik elke dag softball practice, wat ik toch wel het leukste van de dag vind. Ik ben nog steeds dingen aan het leren, maar heb wel het gevoel dat ik steeds een klein beetje beter wordt. Na practice wordt ik opgehaald, en ben ik om half 6 / 6 uur thuis. Een lange dag dus. Maar het is beter dan in elke les een film kijken en thuis zitten niks doen. En dat laatste deel vond ik helemaal niet erg, maar wat afwisseling is ook leuk.

Vorig weekend was een zwaar weekend, vrijdag kreeg ik een migraine aanval, uit het niets. Die heeft mij het hele weekend lastig gevallen, wat echt geen prettig gevoel is. Er was geen moment dat het beter was, dus dat was even doorbijten. Zaterdag zijn we naar Clayfish Bisque geweest, wat een soort potterij is, maar alle schalen, borden, kopjes en figuren zijn al voor je gemaakt. Je zoekt iets leuks uit en dan ga je erop schilderen. Ik had een pannenonderzetter uitgezocht en heb daar een fleur de lis op getekend. Aankomende zaterdag zijn ze helemaal klaar en kunnen we alles ophalen. Ik ben benieuwd hoe het eruit ziet, zal zeker een foto maken en hier uploaden!

Over 12 dagen gaan wij lekker op een cruise naar Mexico! We vertrekken 20 februari, wat op een maandag is (en niet op een zondag zoals ik tegen sommigen heb gezegd) en komen de vrijdag of zaterdagochtend weer terug. Heb er zo'n zin in!

Ik hoop dat jullie allemaal mn verhaal met plezier hebben gelezen, en ik zou het leuk vinden als je een reactie voor me achterlaat! Want ja, ik weet natuurlijk ook niet hoe het er allemaal in Nederland aan toe gaat!

Heel veel liefs, Nadine

Merry Christmas everyone!

Al sinds ik een voet op de Amerikaanse bodem heb gezet heb ik het hier fantastisch. De mensen, de omgeving, de gezelligheid, alles samen had ik het niet beter mogen wensen. Natuurlijk had ik voordat ik weg ging andere ideeën over waar ik terecht kwam en waar ik aan begonnen was, maar al snel kwam ik er achter dat dat het allemaal waard was. Een jaar alles achter laten in een land waar ik altijd weer terug kwam na 2 of 3 weken weg, mijn familie en vrienden, mijn eigen bed, is toch een hele grote stap. Ik kan zeggen dat ik het kikkerlandje mis, maar ik heb nog geen moment getwijfeld of ik hier wel wilde blijven. En ik ben ook blij om te zeggen dat ik nog lang niet klaar ben om weg te gaan.

Ik ben nu op de helft, nog ongeveer 5 maanden te gaan, en ik heb al zoveel meegemaakt. Ik heb nu een leven opgebouwd in Louisana, USA. Ik heb hier zoveel ontdekt, en ben ook zoveel te weten gekomen over Nederland, dingen die ik nog niet wist. Terwijl ik mensen leer over het land waar ik vandaan kom, leer ik mezelf ook nog wat. Wist je bijvoorbeeld dat Amsterdam meer dan 1000 bruggen heeft? En dat Nederlanders, na Scandinaviers, de grootste koffie drinkers zijn? En dat wij in Nederland een heel goed zorgsysteem hebben vergeleken met andere landen en vooral de VS? Ik kan me voorstellen dat anderen dit al wel wisten, maar ik niet! Zo kom je toch ook nog wat te weten over je eigen land als je ergens anders bent.

Ik heb ontdekt dat mensen van mijn leeftijd in Nederland ontzettend blij mogen zijn met de vrijheid die we hebben, met de dingen die we kunnen en mogen. Ook al mogen we geen auto rijden op ons 16e en mis ik dat hier, in Nederland hebben we treinen, bussen, fietsen, en noem maar op. En zo lang duren die 2 1/2 uur toch ook weer niet om van de ene, naar de andere kant van het land te reizen?

Het klinkt misschien alsof ik Nederland heel erg mis, maar dat is niet zo. Zoals ik al zei: ik mis het, en dat is normaal, maar ik heb het hier ontzettend naar mn zin, en ik zou dit jaar nooit over willen doen in een andere plaats, met een andere familie.

I wish y'all a Merry Christmas and a Happy New Year with lots of love, from St. Martinville, LA, USA.

Mieke en Nicoline, bedankt voor de berichten, heel leuk!

"The world is a book, and those who do not travel read only a page"

Lieve allemaal,

Het is alweer een tijdje geleden, maar ik heb dan nu ook veel te vertellen! Laten we beginnen bij thanksgiving (Donderdag, November 24th). Een week daarvoor zijn we al begonnen met de voorbereidingen. De zondag ervoor zijn we naar Amanda's oma gegaan (daar vieren ze elk jaar Thanksgiving) om de turkeys klaar te maken. We hadden welgeteld 9 van die dingen die allemaal gevuld moesten worden. Iedereen had zo zn eigen taak waardoor het allemaal wat sneller gaat. Ik heb dus eigenlijk alleen maar toegekeken, maar het was heel interessant, want zoiets had ik nog nooit gezien. (zie de foto's). Woensdag zijn we daar weer heen gegaan, en dit keer om al het eten te maken, zodat Mimi (Amanda's oma) niet zoveel werk meer had voor de volgende ochtend. We hebben toen eigenlijk de hele dag, zo beetje van 11 tot 4 eten klaargemaakt. Volgende dag was het Thanksgiving, dus weer op naar Mimi. Toen we aankwamen kon je de geur van de turkeys al ruiken, want ze frituren ze buiten. Ja, je las het goed, frituren. In 3 grote pannen op gaspitten hebben ze een paar uur daar zitten frituren, elke turkey een uur in de pan. Eerst had ik een beetje mijn twijfels, maar het was heel lekker! Ik wist natuurlijk ook wel van verhalen dat er heel veel eten zou zijn, maar zoveel had ik toch niet verwacht. Ik heb echt nog nooit van mn leven zoveel eten gezien. De hele keuken stond vol met pannen en schalen vol met lekkere dingen. Greenbean casserole, sweet potatoes, ham, potatoe salad, pork and cabbage, pecan pie, macoroni and cheese, pumpkin pie, cornbread dressing, bietjes, gevulde eieren, maïs, en nog veel meer wat ik me niet meer kan herinneren! Je kan t allemaal op de foto's zien. Natuurlijk was er ook veel te veel over van alles, want iedereen neemt maar een klein beetje van elk gerecht. In totaal hadden we 19 gerechten + 3 taarten. Ik had natuurlijk samen met Amanda even een lekkere 'Dutch applepie' inelkaar geflanst de dag ervoor, ik vond het wel zo leuk om iedereen te laten proeven. Toen ik dacht dat ik alles al gezien had, kwamen ze met nog een geweldig iets, zoals ik al een keer had gezegd frituren ze hier veel, nu was het brood aan de beurt! In het vet waar de kalkoenen in hadden gezeten, hebben ze pistoletjes gefrituurd. Ik wist nou niet zeker of ik dat wel lekker zou vinden, maar het is absoluut een aanrader! Ontzettend lekker!!

Ongeveer een week later hadden we bedacht om maar eens de kerst decoraties op te hangen. Een heel gedoe om de kerstboom van de zolder te halen en al de dozen die volgden (zie de foto's). Maar, we hebben het voor elkaar gekregen en ik moet zeggen dat het er allemaal heel gezellig uitziet. Ze doen hier over het algemeen veel meer met lichtjes en dingetjes met kerst. Vooral in de huizen is het niet alleen maar de kerstboom, maar ook nog allemaal van die groene takken aan het plafond en lichtjes overal. Vorige week hebben Amanda en ik nog een heel mooi iets gemaakt voor om de deur buiten (zie foto!). Toen we vorige week rond gingen rijden in een buurt in Lafayette, zagen we allemaal van diezelfde dingen en dus zijn we naar de winkel gegaan om het zelf te maken. Over die buurt gesproken, het heet 'River Ranch' en het is echt prachtig. Heb nog nooit zulke grote en mooie huizen gezien. Het is natuurlijk heel duur om daar iets te kopen, maar om alleen even rond te kijken vond ik ook prima! Ze hebben hun eigen café's, winkels, tennisbaan en bank. Er was één huis, wat ik nog steeds niet uit mn hoofd kan krijgen, heb er ook foto's van gemaakt, alleen zie je het niet zo goed want het was donker. Wat wel weer mooi was want zo konden we alle kerstlichtjes zien! Dat huis was zó groot, en zó lang, niet normaal. Ik zei daar moet wel een beroemd iemand in wonen, zo groot. Als je dit (River Ranch, Degualle Square, Lafayette, LA, United States) intypt bij google maps kan je een beetje zien wat ik ermee bedoel. Je kan dan ook het poppetje ernaar toe slepen om het van de voorkant te zien, maar ik zie nu dat ze het toen aan het bouwen waren dus is het niet zo mooi.

Verder hebben we ook nog een 'ornament exchange' gehad met Brennen's kant van de familie. Alleen de vrouwen worden uitgenodigd en er wordt van je verwacht dat je een origineel ornament koopt voor in de kerstboom. Ik had een soort van ster gekocht met spiegels erin. Daar aangekomen hadden ze van allerlei hapjes gemaakt en zijn we na een tijdje begonnen met het 'spel'. Je trekt allemaal een lootje met een nummer erop, en als je aan de beurt bent heb je de keus om een nieuw pakje te openen, of een ornament van iemand te stelen die m al uitgepakt heeft. Uiteindelijk heb ik ervoor gezorgd dat ik mijn eigen ornament terug mee naar huis kon nemen, want ik vond hem zo mooi! Dus die hangt nu hier, niet in de kerstboom want hij is een beetje te zwaar, maar in de lamp.

Vorige week zijn we naar 'Acadiana Village' gegaan, wat een soort park is, wat ze met kerst versieren met lichtjes en allerlei dingen. Het was koud, maar heel mooi! Ja het is wat kouder geworden hier in het zuiden. Vooral s ochtends kan het echt even voelen alsof het sneeuwt. Het heeft ook al s nachts gevroren, wat ze hier een 'hard freeze' noemen. Dat is dan -1. Het enige wat het soms wat kouder maakt dan in Nederland, is de wind, wat ik al eerder heb geschreven. En het is ook niet zo dat het vanaf nu elke dag koud is, nee het is dan gewoon een kou front. Vorige week is het even koud geweest maar vandaag was het toch wel weer 18 graden, en met het zonnetje erbij is het prima te doen!

Ik ben ook nog sportief gaan doen sinds ik hier ben, niet alleen door naar de fitness te gaan (wat ik nog steeds doe), maar Michelle en ik zijn sinds 2 weken geleden mee gaan doen met de softball try-outs. 3 dagen per week, 3 weken lang. Deze week is de laatste week. Het is wel even wennen om te trainen, maar het is goed te doen. Ik weet alleen nog niet helemaal of ik wel in het team wil, want de coach heeft ons verteld dat ze heel veel trainen, bijna elke dag door de weeks, en dan zouden we op zaterdags wedstrijden hebben, en als je geen wedstrijd hebt ga je trainen. En ik weet dus niet goed of ik dat wel wil, want hij zei ook: het enige wat je doet is softball. Maar ik ga sowieso de try-outs afmaken en dan zien we wel! Ik ben in iedergeval blij dat het me weer wat meer aan het bewegen heeft geholpen.

Zoals jullie kunnen lezen heb ik het hier nog helemaal naar mn zin en ik ben nog lang niet van plan om terug te gaan. Er zijn nog zoveel dingen die ik mee ga maken! Onder andere kerst, een cruise naar Mexico, en naar Florida aan het eind van het jaar. Ik heb er nog helemaal zin in! Ik zal zeker na kerst weer een verhaal schrijven!

So, I think it's time for an update!

Hee allemaal!

Eindelijk weer een verhaal.... Ik weet het, het heeft te lang geduurd. Dat krijg je als je het ontzettend naar je zin hebt denk ik! Ik heb hier in de tussentijd mijn plekje gevonden en voel me helemaal thuis. Mijn gastgezin voelt als een tweede familie, we hebben nooit ongemakkelijke momenten of stiltes, ik zit nooit op mijn kamer, ben daar alleen als ik slaap, wat hetzelfde was als toen ik in nederland was dacht ik zo! Niet alleen het gezin, maar ook hun opa's en oma's en hele familie ontvangen me als een nieuw gezinslid en zijn allemaal ontzettend aardig. Ik voel me ook al helemaal niet meer een 'exchange student' eigenlijk, alles is zo normaal hier. Elke dag besef ik me meer hoe blij ik moet zijn met mijn gastgezin. Het voelt niet als iets tijdelijks, het is zeker een life-time experience.

In de tussentijd (zo'n 2 maanden) is er natuurlijk al weer heel wat gebeurt. Al weet ik niet zo goed wát te vertellen omdat het voor mij, zoals ik zei, allemaal zo normaal is geworden. Maar natuurlijk is dat voor jullie niet zo dus daarom zal ik is even in mijn geheugen graven!

Het eerste wat ik me kan herinneren was Homecoming en Homecoming week. Dit is een week met elke dag een thema. Maandag was pyjama-day, dinsdag was twin-day, woensdag was decade-day, donderdag was schoolspirit-day en vrijdag was homecoming-day. Maandag ben ik niet naar school gegaan, want Michelle (het nieuwe Nederlandse meisje, wat 'in de plaats is gekomen' voor Femke) en ik wilden gaan shoppen voor een jurk voor homecoming, nou en die hebben we gevonden hoor! (zie foto's). De rest van de week was het heel leuk om iedereen verkleed te zien! Vrijdag (of zaterdag, ben t vergeten) was de Homecoming dance, wat kort gezegd 'anders' was dan een feest in Nederland.. Maar we hebben het leuk gehad!

Wat ik ook heel leuk vind aan mn gastgezin, is dat we heel veel dingen samen doen. De eerste maand(en) dat ik hier was heb ik bijvoorbeeld elke vrijdag gekookt. Ik kook nu niet meer elke vrijdag maar ik help nog wel bijna elke dag. Wat ze hier heel lekker vinden is stampot andijvie! En eigenlijk alles wat ik tot nu toe voor ze heb gemaakt, zoals de appeltaart, appelflappen, en andere dingen, valt heel goed in de smaak. Wel fijn natuurlijk, want het zou ook niet leuk zijn als ze t niet lekker zouden vinden. En het gaat andersom ook zo, al het eten wat ik hier tot nu toe heb gehad, vind ik ontzettend lekker. En dat eten is niet zo hetzelfde als in Nederland. Het is bekend dat het eten in Louisiana over het algemeen 'spicy' is, en veel seafood. Dat spicy vind ik helemaal niet erg, juist lekker! En de seafood is ook erg lekker. Ik heb laatst zelfs even geexpirimenteerd met shrimp, ik heb pasta gemaakt, met een zelfgemaakte (jawel) saus met shrimp. Geen idee hoe ik t heb gedaan, maar het was echt heel lekker.

Een ding wat ik niet-normaal-lekker vind is 'crawfish étoufée', crawfish is een soort kleine garnaal noem ik het maar, het is niet echt wat het is, maar dat is het enige hoe ik het zou kunnen beschrijven. Ze maken dat hier met rijst, en dan een soort botersaus (veeeel boter) en kruiden en de crawfish. Echt super lekker dus dat ga ik zeker maken als ik terug ben in Nederland. En er zijn nog wel tientallen dingen die ik zou kunnen noemen die ik mee zou willen nemen naar nederland. Zoals 'monkey bread' en een hele lekkere cheese dip die ze hier hebben!

Verder is het hier vorige week Halloween, wat wij hollanders niet vieren maar de amerikanen wel. Ik zeg tegen iedereen: wat jullie doen met halloween, doen wij met carnaval. Overal waar je heen rijdt zie je wel een huis wat versierd is met pompoenen, lichtjes en vanalles. Wij hadden in huis ook allemaal versieringen, die inmiddels al weggehaald zijn, zodat het weer lijkt op een normaal huis. (zie foto's). Maandag was halloween, toen zijn we aan het eind van de middag naar familie gegaan om 'trick and treat' te doen, voor Ali en een vriendin van haar. (zie foto's). Ze gaan dan langs de deuren om snoep te halen, zoiets als foekepotterij. Natuurlijk was er weer eten gemaakt en hebben we gezellig bij een kampvuur gezeten, dat doen ze hier vaak, nu het wat koeler is geworden.

Op dit moment is er een koud front, dus is het echt wat kouder. s Ochtends onder de 10 graden en s middags rond de 15 / 20 graden. Maar de wind maakt het koud. Net als het hier in de zomer zo vochtig warm is, is het hier dus blijkbaar in de winter vochtig koud. De wind voelt als ijs, en zoals ze hier allemaal zeggen gaat het dwars door je heen, dat komt denk ik doordat het zo vochtig is?

Op school gaat het prima, ik ben er nu aan gewend dat het saai is, dus het is niet meer zo erg als dat ik het eerst vond. Ik denk echt dat mn familie het weer 'in balans' brengt. Doordat ik het zo leuk heb hier thuis, vind ik het niet zo erg dat school wat minder is!

Ik denk dat ik jullie nu wel weer een beetje op de hoogte heb gebracht van al mijn avonturen aan de andere kant van de wereld, en jullie gerust heb gesteld dat alles prima gaat hier!! Geen reden om je zorgen te maken dus!

“America is the best half-educated country in the world.”

Hee lieve allemaal,

Ten eerste, sorry dat ik zo lang niks van me heb laten horen op mn blog. Ten tweede, er was net een storm, wauw, ik heb nog nooit zoveel regen gezien en zo harde omweer gehoord. Gelukkig stelde Amanda (gastmoeder) me gerust door mee te delen dat het nog veel erger voorkomt..... Voordat het hier gaat stormen kan je heel mooi alle blinksem zien, anders dan in Nederland komt hier veel 'heat lightning' voor. Je ziet dan een enorme platte wolk, waar licht boven vandaan komt en er doorheen, en zoals de naam zegt komt dat door de hitte en de temperatuurwisseling. Heel appart.

Ik zal jullie vertellen over school. In één woord: saai. Saint Martinville Senior High is niet echt, of zeg gerust, geen goede school. Ik heb het idee dat ik soms nog slimmer ben dan menigeen docent hier. Een voorbeeld: bij Food and Nutrition heeft onze docent ons geleerd dat eten in de avond en voor dat je gaat slapen helemaal niet slecht voor je is, het heeft volgens haar geen verschil met eten overdag. Hoe dom is zij. Iedereen (in Nederland misschien dan...) weet dat dat niet waar is. Een ander voorbeeld: onze civics docent had een wereldkaart voor iedereen uitgeprint (opzich is dat alleen al iets om je zorgen over te maken), nou had hij geprobeerd om Europa te scheiden van Rusland doormiddel van een lijn. Helaas was die lijn een tikkeltje of 3 centimeter in Rusland verdwenen waardoor Europa ineens wel heel groot was geworden. Jammer dat hij niet wist dat de helft van Rusland niet bij Europa hoort.

Mijn rooster:

1st class: Food and Nutrition

2nd class: English III Honor (komt neer op creative writing)

3rd class: Civics

4th class: French I (het makkelijkste wat ik ooit heb meegemaakt)

Het tweede semester heb ik een ander rooster, met onderandere biologie en sociologie.

Ook heb ik nog is iets bijzonders meegemaakt, de derde schooldag was er een 'lockdown'. Niemand mag in of uit de school. Er waren twee gevangenen uit hun gevangenis ontsnapt, wat een dorp verderop was.

De school is trouwens echt streng, niet de docenten, maar de school zelf, voor zover dat kan. In de lunchbreak mag je bijvoorbeeld niet door de gang zwerven, je mag alleen naar de wc's. Iedereen zit dus in de cafeteria of buiten. Wanneer de bel gaat heb je iets van 5 of 10 minuten om naar je kluis te gaan en that's it. Als je naar je kluis wilt in de lunchbreak zelf, wordt je weggestuurd, zonder pardon. Ze zijn ook erg streng op de uniformen. Shirt in de broek, riem om, niet meer dan 3 of 4 koopjes op je shirt (onzin) en geen kontzakken op je broek (onzin). Daarom heb ik dus een nieuwe broek moeten kopen, omdat ik geadviseerd werd mijn kontzakken van mijn broek te halen... En dan denk je misschien, hoe ziet iemand nou of je kontzakken op je broek hebt als je de meerderheid van de dag op je stoel zit. Er loopt hier een politieagent rond. En docenten die proberen een politieagent te zijn. Laatst kwam hij binnen in mijn klas, iedereen moest gaan staan en hij ging iedereen langs of het allemaal wel goed was. Zo gaat dat dus hier. Nog een belangrijk feit: één class duurt wel te verstaan 90, ja je leest het goed, 90 minuten! Anderhalf uur!!! En het ergste is, je mag niet naar de wc. Nouja dat mag wel maar dan moet je credits inleveren. Lopen in de klas zonder toestemming mag ook niet.

Vandaag ging de dag gelukkig snel voorbij en mocht ik weer 45 minuten in de schoolbus zonder airconditioning naar huis. Maar ik was blij want het weekend was begonnen. Morgen gaan we winkelen in Lafayette en s avonds naar en of ander Schrimp festival. Zondag gaan we ergens een big eten en dan is het alweer tijd voor school. Ik hoop dat het wat leuker wordt op school de komende weken. Ik heb het hier in huis in iedergeval hartstikke naar mn zin!!

ps.

Bedankt voor alle leuke reacties!!

Alison en Luca, mijn gastmoeder rijdt in een Toyota en mijn gastvader heeft een hele oude Mustang. Bijna iedereen rijdt hier in een Chevrolet truck, of in een Dodge ram. Geef mij die ook maar :)

Ruud en Rita, Femke zit inderdaad op dezelfde school als ik. Hoe was jullie vakantie?